ΑΙΛΙΝΟΣ

αἴλινος

cry of anguish, dirge

(Show lexicon entry in LSJ Middle Liddell Slater) (search)

αἴλινος

adj sg masc nom

αἴλι^νος , ὁ,

A. cry of anguish, dirge, “αἴλινον αἴλινον εἰπέ” A.Ag.121(lyr.), cf. S.Aj.627 (lyr.), E.Or.1395; of an epitaph, AP6.348(Diod.); said to be from αἶ Αίνον ah me for Linos! cf.Paus.9.29.8.

2. Adj., αἴλινος, ον, mournful, plaintive, “αἰλίνοις κακοῖς” E.Hel.171; “βρέφος αἴ.”unhappy, IG14.1502: neut. pl. αἴλινα as Adv.,Call.Ap.20, Mosch.3.1: hence αἰλινέω sing a dirge, cj. in Dosiad.Ara15.